genelde eksik hissederim, kadın olmakla ilgili demişti terapist. Türkiye'de kadın olmakla ilgili, bir sürü de bilinçaltı bilinçüstü analizle açıklamaya çalıştı. Bir sürü konuda beni ikna eden terapist bu konuda henüz bir sonuca ulaşamadı. Şu üç cümlede bile yazarken en az dört harfi eksik yazmışım, etrafımda abartısız onlarca control freak tabir edebileceğim insan bulunduruyorum (bilmeden) ve onlar sürekli beni düzeltiyorlar. O yüzden geri dönüp bir kez daha okuma alışkanlığı geliştirdim desem de yalan, aklıma gelirse bunu yapıyorum. Çok mutsuzsam.
Genelde heyecanlıyım, 1.sınıfta tenis oynamaya başlamıştım ve hep topa erken vuruyodum, doğru zamanla ilgili bi problemim var.
O zaman bu tramvayı sorgulamaya başlamıştım, neydi bu kadar geç kalan ve bu yüzden artık geç kalındığı için olmayan. Aslında bunu biliyorum ve bunu burda karartmak istiyorum. Hem belki de bu doğru değil.
Bir okul partisi gibi bişeydi, bedava şarabın dilime vurmasıyla bir arkadaşıma dert yanmaya başladım, 'yeteneksizim' idil biret'e hayran bir hülya avşar gibiyim, biri bile kesmeyen on bıçaklı bir adam gibiyim, ve çirkinim ama dedim demet akbağ gibi değil, lerzan mutluymuşcasına çirkin. kalitesiz bir çirkinlik. Hissettiğim bu dedim. Bugün Lerzan Mutlu'nun evini gördüm o kadar çirkin deilmişim ama hissettiğim buydu. Arkadaşım gayet entellektüel cevaplar verdi, '
çok Freudiyen bir yaklaşımla açıklamaya calışıcam,
burdaki herkes bir başkasının ne kadar da başarılı ve ne kadar da güzel olduğunu düşünüyor, ben de öyle o yüzden bundan kurtulmaya çalışma sadece herkesin böyle düşündüğünü bil bu seni biraz olsun rahatlatıcak' dedi. Evet hep bu sözleri düşünüp çok susadığınızda şeftali suyu içebiliyosanız hani ancak işte o kadar susuzluğuma derman oluyo, yani hiç fena deildi bu laflar. Ama ben ne kadar kötü durumda ve beceriksiz olduğumu içimden kendime hergüne uyanırkan bağırdım için, susuzluk giderek büyüyordu.
Tuz biber.
Kendi bildiğiniz ve kendinize içinizden bağırdığınız ama dışınızdan çok yakın olamadıkça (ki çok yakın olmak çok zor benim için) söylemediğiniz şeyi biri size söylediğinde hem de siz bu kadar susuzken. işte tuz. işte biber.
Beceriksizsin
Tembelsin
Çok tatlısın ama olmuyo
Seni çok seviyorum ama bu olmamış
Bu işi en iyisi sen yapma
Çok yavaşsın
Bu işi şu yapsın.
Bunlar tuzdur biberdir. ama alışılmışdır.
Hayatta eksik olduğunu bilen ve kabul eden ve yaklaşık 20 yıldır bunu hisseden biri için bu laflar o kadar da kırıcı değildir
daha kırıcıları şunlardır,
süpersin
eline sağlık çok güzel olmuş
harikasın
oha ne güzel
bunlara inanmam. hiç inanmadım. ben biri yemek yaptığımda eline sağlık derse bunu refleks olarak teşekkür etsem de duymam, ben tabağındakini bitirdi mi* yeni bir tabak daha istedi mi diye bakarım. Ben biri süpersin dediğinde fena halde rahatsız olurum. Hayatta çok iyi hissettiğim 1 an var, ve onu da burda karartıyorum. Eksikken tam hisstmek bir kişilik kodu olabilir, ama insan kendi kodundan bu kadar rahatsız olmamalı, ben eksiğim camlara çıkıp bağırmak istiyorum:). şöyle de dediğim oldu, sorun deil ben idare ederim böyle ama başkalarıyla çalışırken çok rahatsız oluyorum, insanları yavaşlatıyorum.
Sevgili blog böyle şeyler yazmam buraya normalde. Ben dahi anlamındaki 'de' nin ayrı yazıldığını bilir fakat çoğu zaman ayrı yazmayı atlarım. Köylü durur yazıda. bu yüzden laf işitirim ama bunu yaparım. Nasıl ama?
Bu sorunun nedeni çok klasik bir bakış açısıyla babayla ilgilidir.
eeee
yani?
Çözüm.
Özetle bu şekilde devam etmek istemiyorum.
tek bişeyi düzgün ve tam yapmak istiyorum, mesela 20 soruluk bir matematik testini hata yapmadan çözmek.
İBu yazıyla çok kontrolcü biri gibi algılanabilirim, hiç alakası yok gerçekten.
En acıtanı da şu, insanlardaki yetenekleri hemencik okuyabiliyorum, şu şu işi müthiş yapar diyorum ilk anda, ama ben yeteneksizim. Bu nedenle erol köse olmaya mecburum.Gülşen'in hayatını mahvetmeye.
evet çok pazar magazin izledim doğru.
